Jonathan Littell, autor głośnej powieści
„Łaskawe”, napisał reportaż o Czeczenii, w którym opisuje, jak spod fasady
normalności wyziera jej prawdziwa twarz.

Littell dociera do rozmówców, którzy nie ograniczają
swoich opinii do obiegowych haseł i krytykują dyktaturę Kadyrowa. Ryzykują tym
samym wiele, ponieważ niesubordynacja wobec prezydenta nie jest mile widziana.
Wymuszenia, porwania i zabójstwa to zręcznie tuszowana rzeczywistość
czeczeńska. O prawdziwej twarzy rządów Kadyrowa informuje stowarzyszenie
„Memoriał”, które stara się zwrócić uwagę świata na łamanie praw człowieka w
Czeczenii. Jest to działalność na tyle dla prezydenta niewygodna, że bojówki
pozostające na jego usługach uprowadziły i zamordowały czołową działaczkę
„Memoriału”, Natalię Estemirową.
Francuski pisarz próbował dotrzeć do Kadyrowa i
przeprowadzić z nim rozmowę. „Zamierzałem nakreślić portret człowieka
okrutnego, nieokrzesanego, cynicznego, ekstrawaganckiego, posiadacza
niezliczonych luksusowych aut, koni wyścigowych i tuzina żon, prywatnego zoo i aquaparku,
miłośnika bilardu i boksu, właściciela siłowni którą czasem zamienia w salę
tortur; chciałem opisać osobliwy, upojony sukcesami mikrokosmos, w którym wraz
ze swoją świtą żyje i porusza się po niezupełnie realnym, jakby urojonym
kraju”. Do rozmowy, co oczywiste, nie doszło. I ta wymowna nieobecność Kadyrowa
mówi o sytuacji w Czeczenii więcej, niż mógłby o niej nakłamać złotousty prezydent.
Jonathan Littell
„Czeczenia. Rok III”
tłum. Małgorzata Kozłowska
Wydawnictwo Literackie, Kraków 2011
(tekst ukazał się pierwotnie w "Życiu Warszawy")
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz